Contrabas

Ik ben blij dat ik nooit de keus heb hoeven maken tussen het spelen op de basgitaar, of de contrabas. Dat zou ook niet kunnen. Als ik veel contrabas speel mis ik mijn basgitaar en vice versa.

Ik ben begonnen met het bespelen van de contrabas toen ik 20 jaar was. Ik speelde toen al 5 jaar basgitaar, en op die basgitaar veel Jazz muziek. Het leek mij mooier om die jazzmuziek op een contrabas te spelen, daarom ging ik naar de muziekschool voor contrabasles. Het heeft me wel wat tijd gekost voordat ik het spelen op de contrabas net zo leuk vond als op de basgitaar. Het is veel zwaarder en eigenlijk (eerlijk is eerlijk) is het moeilijker om een bepaald basis niveau te bereiken op de contrabas dan op de basgitaar. Voordeel was natuurlijk wel dat ik al veel basgitaar speelde, en zodoende dus eigenlijk alleen moest werken aan “instrument-beheersing”.

Maar na een jaar of 2 kreeg ik steeds meer controle over de contrabas en veroverde deze langzaam mijn hart. Dat had ook te maken met het feit dat ik bv in de “New Metronome Big Band” al meteen op behoorlijk hoog niveau Jazz moest spelen, wat me veel studie,maar ook veel voldoening bracht. Dit orkest was lange tijd de meest spelende professionele Big Band van Nederland, en dat stelde natuurlijk eisen aan het speel niveau. We begeleiden ook veel grote nationale (Benjamin Herman, Bart van Lier, Eric Vloeimans, Pim Jacobs eva) en internationale (Toots Thielemans, Scot Hammilton, Deborah Brown) artiesten.

Heel veel jazz optredens, met alle mogelijke combinaties later heb ik mijn eerste contrabas (Duits 1920) in 2009 vervangen door een Franse super bas uit 1830. Sinds die tijd ben ik bezeten door die bas, met zijn prachtige diepte en schitterende balans. Zelfs strijken is een feest op deze bas. Als deze bas een vrouw was (!!!!).